.38 Spl. Wad Cut. Dane Ładunkowe

Kaliber .38 Spl. Wad Cut. to niskociśnieniowy wariant tarczowy naboju rewolwerowego .38 Special, posiadający własną kartę danych CIP (Tab IV, wydaną po raz pierwszy 14 czerwca 1984, zrewidowaną 7 czerwca 2000), oddzieloną od macierzystej łuski. Jest to nabój z obrzeżem i prostą łuską, centralnego zapłonu, o amerykańskim pochodzeniu, komorowany w praktycznie wszystkich rewolwerach oznaczonych jako .38 Special oraz w wyspecjalizowanych pistoletach tarczowych.

Cechą definiującą jest płaskonosy, równolegle osadzony pocisk wadcutter, który przebija czyste, ostro zaznaczone otwory w papierowych tarczach dla jednoznacznego punktowania w dyscyplinach tarczowych i precyzyjnych. Długość łuski wynosi 29.34 mm, a średnica pocisku to 9.07 mm (.357"), co odpowiada standardowi .38 Special, ale całkowita długość naboju jest ograniczona do 30.35 mm, ponieważ pocisk znajduje się wewnątrz wlotu łuski. Maksymalne średnie ciśnienie (Pmax) jest ograniczone do 1,200 barów, w porównaniu do 1,500 bar dla standardowych ładunków .38 Special, z ciśnieniem testowym (PE) wynoszącym około 1,560 barów.

Typowe fabryczne ładunki napędzają 148-grainowy (9.6 g) pocisk ołowiany wadcutter do prędkości 200-240 m/s (około 660-790 fps), co daje energię wylotową od 190 do 220 dżuli. Ładunek ten ceni się za wyjątkową celność, łagodny odrzut i delikatne obchodzenie się z starszą bronią, co czyni go dominującym wyborem w zawodach precyzyjnych rewolwerowych na dystansie 25 metrów. Nie jest przeznaczony do samoobrony ani polowań.